Rond e-learning content hebben zich onder invloed van web 2.0 interessante ontwikkelingen voorgedaan. We komen vanuit de traditie dat instructieontwerpers hoogwaardige e-learning content ontwikkelden op basis zorgvuldig geformuleerde leerdoelen en bewezen didactische principes. Deze e-learning content kent lange ontwikkeltijden, is top down ontwikkeld, relatief duur en niet altijd erg uitdagend voor lerenden. Onder invloed van het web 2.0 principe van ‘user generated content’ heeft een verschuiving plaatsgevonden via rapid e-learning naar social learning. Het is een verschuiving naar meer bottom-up benaderingen, waarbij experts en gebruikers zelf leerinhoud genereren. De verschillende vormen van e-learning content zijn samengebracht in een 3 lagen model waarover Clive Shepherd op zijn weblog schrijft. Belangrijke constatering daarbij is dat de verschillende vormen of lagen in de praktijk prima naast elkaar kunnen bestaan. Ze hebben allen hun waarde in relatie tot leren in organisaties. Bovendien is de scheidslijn tussen de verschillende vormen vloeibaar en zijn combinaties prima mogelijk (b.v. instructieontwerpers die rapid e-learning tools en social learning inzetten). Volgens Shepherds post gaat het uiteindelijk om de flexibiliteit van organisaties om de juiste vorm op het juiste moment toe te passen.

Stem of voeg toe aan: