Het roer moet om binnen de wereld van bedrijfsopleidingen. Hedendaagse organisaties en nieuwe generaties medewerkers vragen om andere benaderingen. Minder top-down, minder formeel en minder gemanaged. Meer web 2.0, informeel leren en sociale netwerken. Het lijkt bijna een hype te worden. In navolging van verschillende publicaties over business 2.0 (o.a. the long tail) publiceerde Tony Karrer over de impact voor opleiding en leren. In deze post een samenvatting van zijn interessante zienswijze met een kritische noot waar nodig.

Gebrek aan aandacht (attention)
We even in een tijd van information overload via verschillende kanalen met Internet als belangrijke boosdoener. Dit betekent dat ook bedrijfsopleidingen op minder aandacht van medewerkers kunnen rekenen volgens Karrer. De opleidingsclubs moeten dus met nieuwe benaderingen komen om mee te doen in deze strijd om aandacht. Volgens mij komt deze aandacht vanzelf door het bieden van waardevolle leeroplossingen. Verder denk ik dat er inderdaad wel sprake is van information overload, maar er nog steeds behoefte bestaat aan vaardigheids- en organisatieontwikkeling. Waar veel ’kennis’ een commodity wordt, is het voor bedrijfsopleidingen zaak om zich te richten op de unieke bedrijfsspecifieke kennis en met name ontwikkeling van vaardigheden en het ruimte geven aan talent. Credo: als je geen aandacht krijgt, zul je hem wel niet verdienen.

De lange staart (long tail)
Een theorie uit de e-commerce wereld die uitgaat van het feit dat 80% van de omzet komt uit 20% van de producten. En, dat Internet het mogelijk maakt om ook winstgevend niche producten aan te bieden. Amazon is een goed voorbeeld van de long tail strategie in e-commerce. Dit zelfde fenomeen is van toepassing op opleiding. Commerciele opleiders bieden slechts de meest gevraagde opleidingen aan. De niches blijven braakliggend terrein. In bedrijfsopleidingen en e-learning is steeds meer sprake van rapid content development. Hierdoor komt veel meer opleidingsmateriaal beschikbaar en is dus ook voor de niches steeds meer aanbod te vinden. Het probleem dat ik met deze benadering heb, is dat het bedrijfsopleidingen vanuit een uitgeversprincipe benadert. Dat is volgens mij nu net niet de weg naar de hiervoor gevraagde aandacht.

Al met al ben ik niet sceptisch over de mogelijke rol die bedrijfsopleidingen zou kunnen vervullen. Alleen zou het ‘business model’ wel fundamenteel moeten veranderen. Minder denken vanuit opleidingen en meer vanuit leren en ontwikkeling van talent en de organisatie. Dit vraagt een andere attitude en rol van HRD professionals, maar de opbrengst er zal voor zowel voor HRD als de organisatie uiteindelijk naar zijn. Dat levert waarschijnlijk erg veel aandacht op!

Stem of voeg toe aan: